← Wróć do wzorów dokumentów Wzór pisma

Rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia w trybie art. 53 KP

To rozwiązanie umowy bez winy pracownika, po długiej chorobie. Kluczowe jest policzenie, kiedy kończy się ochrona - pismo wysłane choćby dzień za wcześnie jest wadliwe.

Kiedy można rozwiązać umowę w trybie art. 53 KP?

Przepis uzależnia moment rozwiązania umowy od stażu u danego pracodawcy. Przy zatrudnieniu krótszym niż 6 miesięcy umowę można rozwiązać, gdy niezdolność do pracy wskutek choroby trwa dłużej niż 3 miesiące (art. 53 § 1 pkt 1 lit. a KP).

Przy zatrudnieniu wynoszącym co najmniej 6 miesięcy ochrona trwa dłużej: obejmuje łączny okres pobierania wynagrodzenia chorobowego i zasiłku oraz pierwsze 3 miesiące świadczenia rehabilitacyjnego (art. 53 § 1 pkt 1 lit. b KP). W praktyce oznacza to 182 dni okresu zasiłkowego plus kolejne 90 dni - pismo można złożyć najwcześniej 91. dnia świadczenia rehabilitacyjnego.

Najczęstszy błąd kadr to rozwiązanie umowy tuż po 182 dniach L4, gdy pracownik ma już przyznane świadczenie rehabilitacyjne. Pierwsze 3 miesiące tego świadczenia są nadal objęte ochroną.

Kiedy rozwiązanie umowy jest niedopuszczalne?

Umowy nie wolno rozwiązać w razie nieobecności pracownika z powodu sprawowania opieki nad dzieckiem w okresie pobierania zasiłku opiekuńczego ani w okresie izolacji z powodu choroby zakaźnej, gdy pracownik pobiera z tego tytułu wynagrodzenie lub zasiłek (art. 53 § 2 KP).

Rozwiązanie nie może też nastąpić po stawieniu się pracownika do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności (art. 53 § 3 KP). Jeśli pracownik wraca z zaświadczeniem o zdolności do pracy, tryb z art. 53 jest już zamknięty.

Co musi zawierać pismo?

Pismo wymaga formy pisemnej, wskazania przyczyny rozwiązania oraz pouczenia o prawie odwołania do sądu pracy. Pracodawca podejmuje decyzję po zasięgnięciu opinii zakładowej organizacji związkowej reprezentującej pracownika - art. 53 § 4 KP odsyła tu do art. 52 § 3 KP.

Pracownik ma 21 dni od doręczenia zawiadomienia na wniesienie do sądu pracy żądania przywrócenia do pracy albo odszkodowania (art. 264 § 2 KP).

Co po rozwiązaniu umowy?

Pracodawca powinien w miarę możliwości ponownie zatrudnić pracownika, który w okresie 6 miesięcy od rozwiązania umowy zgłosi powrót do pracy niezwłocznie po ustaniu przyczyn nieobecności (art. 53 § 5 KP).

Samo rozwiązanie umowy nie odbiera prawa do świadczeń - zasiłek lub świadczenie rehabilitacyjne wypłaca dalej ZUS, na zasadach dotyczących świadczeń po ustaniu tytułu ubezpieczenia.

Checklista przed wysłaniem dokumentu

  • ustal staż pracownika u tego pracodawcy (mniej czy co najmniej 6 miesięcy)
  • policz wykorzystany okres zasiłkowy dzień po dniu
  • sprawdź, czy pracownik ma przyznane świadczenie rehabilitacyjne i od kiedy
  • upewnij się, że pracownik nie stawił się do pracy po ustaniu przyczyny nieobecności
  • zasięgnij opinii zakładowej organizacji związkowej, jeśli działa u pracodawcy
  • dodaj pouczenie o 21-dniowym terminie odwołania do sądu pracy

Najczęstsze problemy

Pismo za wcześnie

Rozwiązanie umowy przed upływem 3 miesięcy świadczenia rehabilitacyjnego jest wadliwe i skutkuje roszczeniem pracownika.

Pominięta opinia związku

Brak zasięgnięcia opinii organizacji związkowej to naruszenie procedury, które sąd bierze pod uwagę.

Brak pouczenia o odwołaniu

Bez pouczenia pracownik może łatwiej uzyskać przywrócenie terminu do wniesienia pozwu.

Podstawa prawna

Tryb rozwiązania umowy po długotrwałej chorobie reguluje art. 53 Kodeksu pracy.

Zobacz Kodeks pracy

Powiązane poradniki

Źródło

Oficjalne informacje i aktualne wymagania sprawdzisz tutaj: Kodeks pracy - tekst jednolity.