Ujęcie zza pleców mężczyzny w żółtej kamizelce odblaskowej, siedzącego zgarbionego na drewnianej ławce w pustej szatni magazynu, wokół szare metalowe szafki i betonowa podłoga, na półce turkusowa butelka

L4 pracownika tymczasowego – kto płaci i co dzieje się z umową?

W skrócie

Na umowie o pracę tymczasową pracodawcą jest agencja pracy tymczasowej, a nie firma, w której faktycznie pracujesz – i to agencji zgłaszasz zwolnienie lekarskie oraz to ona wypłaca wynagrodzenie chorobowe za pierwsze 33 dni w roku. Limit 33 dni liczysz u agencji łącznie, choćbyś w ciągu roku pracował u pięciu różnych pracodawców użytkowników. Prawo do świadczenia nabywasz po 30 dniach nieprzerwanego ubezpieczenia, ale poprzednie okresy doliczają się, jeżeli przerwa nie przekroczyła 30 dni. Ustawa o zatrudnianiu pracowników tymczasowych nie wyłącza art. 41 Kodeksu pracy, więc agencja nie może wypowiedzieć Ci umowy w czasie L4 – zmienia się natomiast sankcja: przysługuje wyłącznie odszkodowanie, najwyżej za 3 miesiące. Umowa i tak rozwiąże się z upływem uzgodnionego okresu, nawet w środku zwolnienia.

Umowa na trzy tygodnie, zwolnienie na sześć. Połowa świadczenia przyjdzie już po dniu, w którym umowa przestała istnieć, a pytanie „do kogo mam z tym dzwonić” ma przy pracy tymczasowej dwie możliwe odpowiedzi i tylko jedna jest poprawna. Firma, w której odbijasz kartę, nie jest Twoim pracodawcą – i to przesądza o wszystkim, co dzieje się dalej.

Z tego artykułu dowiesz się:

  • Komu zgłaszasz zwolnienie i kto wypłaca pieniądze za czas choroby.
  • Jak liczy się 33 dni wynagrodzenia chorobowego przy kilku skierowaniach w jednym roku.
  • Kiedy nabywasz prawo do świadczenia, jeśli pracujesz na łańcuchu krótkich umów.
  • Czy agencja może Cię zwolnić w czasie L4 i co, gdy zrobi to mimo zakazu.
  • Co z umową, która wygasa w środku zwolnienia lekarskiego.

Twoim pracodawcą jest agencja, a nie firma, do której Cię skierowano

To nie formalność, tylko punkt wyjścia do wszystkich pozostałych odpowiedzi. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych agencja pracy tymczasowej zatrudnia pracowników tymczasowych na podstawie umowy o pracę na czas określony. Firma, w której faktycznie wykonujesz pracę, to w języku ustawy pracodawca użytkownik – i wykonuje on obowiązki pracodawcy tylko „w zakresie niezbędnym do organizowania pracy z udziałem pracownika tymczasowego” (art. 14 ust. 1).

Organizowanie pracy to grafik, stanowisko, bhp na hali. Nie mieści się w tym ani przyjęcie zwolnienia lekarskiego, ani wypłata świadczeń. Stroną, która ma Twoje dane do ZUS i wypłaca wynagrodzenie, jest agencja.

Ważne! Art. 5 ustawy przesądza, że w zakresie nieuregulowanym w niej odmiennie do agencji, pracownika tymczasowego i pracodawcy użytkownika stosuje się przepisy prawa pracy. Nie jesteś więc na słabszym, osobnym reżimie – jesteś na Kodeksie pracy z kilkoma wyraźnie wskazanymi wyjątkami.

Zwolnienie lekarskie wystawiane jest elektronicznie i trafia na profil płatnika składek, czyli agencji – to ona zgłasza pracownika tymczasowego do ubezpieczeń i odprowadza za niego składki. Praktyczny obowiązek po Twojej stronie to poinformowanie obu stron: agencji, bo to pracodawca, i koordynatora u pracodawcy użytkownika, bo to on musi zdjąć Cię z grafiku. Perspektywę drugiej strony – jak firma organizuje zastępstwo za nieobecnego – opisaliśmy w tekście o zastępstwie pracownika na zwolnieniu lekarskim.

Umowa o pracę tymczasową a zwykła umowa o pracę

Pracownik tymczasowy jest pracownikiem w pełnym tego słowa znaczeniu: podlega obowiązkowo ubezpieczeniom, agencja odprowadza za niego składki ZUS, a okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę tymczasową wlicza się do stażu pracy i do emerytury tak samo jak każdy inny etat. Różnice dotyczą trwałości zatrudnienia i limitów, nie samego prawa do świadczeń chorobowych.

ElementZwykła umowa o pracęUmowa o pracę tymczasową
Kto jest pracodawcąfirma, w której pracujeszagencja pracy tymczasowej (art. 7 ust. 1)
Rodzaj umowydowolny, także na czas nieokreślonywyłącznie na czas określony
Limit u jednego podmiotubrak18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy u jednego pracodawcy użytkownika (art. 20 ust. 1)
Skrócone wypowiedzenienie występuje3 dni przy umowie do 2 tygodni, tydzień przy dłuższej (art. 13 ust. 2)
Roszczenie za wadliwe wypowiedzenieprzywrócenie albo odszkodowanieco do zasady wyłącznie odszkodowanie (art. 21 ust. 2)
Prawo do wynagrodzenia chorobowegoart. 92 Kodeksu pracyart. 92 Kodeksu pracy przez art. 5 ustawy

Ostatni wiersz jest tu najważniejszy: pracownikowi tymczasowemu przysługuje wynagrodzenie za czas choroby na takich samych zasadach jak pracownikowi zatrudnionemu bezpośrednio. Forma zatrudnienia zmienia adresata zgłoszenia i długość umowy, a nie zakres uprawnień chorobowych.

Trzydzieści trzy dni liczysz u agencji, nie u każdej firmy osobno

Skoro pracodawcą jest agencja, to przez art. 5 ustawy stosuje się do Ciebie art. 92 Kodeksu pracy w całości: za pierwsze 33 dni niezdolności do pracy w roku kalendarzowym (14 dni, jeżeli skończyłeś 50 lat) wynagrodzenie chorobowe wypłaca pracodawca, a od 34. dnia wchodzi zasiłek z ZUS. Ogólne zasady podziału opisuje osobny tekst o tym, kto płaci za L4 – tutaj liczy się jeden szczegół, który przy pracy tymczasowej zaskakuje najczęściej.

Limit 33 dni jest przypisany do pracodawcy, a Twoim pracodawcą przez cały czas jest ta sama agencja. Jeżeli w ciągu roku agencja skierowała Cię kolejno do magazynu, do zakładu produkcyjnego i do sortowni, dni choroby z wszystkich tych okresów sumują się w jeden limit. Zmiana pracodawcy użytkownika niczego nie zeruje, bo pracodawca się nie zmienił.

Przykład: Pan Marek pracuje przez tę samą agencję od stycznia. W marcu chorował 12 dni podczas skierowania do magazynu, w czerwcu 15 dni w zakładzie produkcyjnym. We wrześniu, już u trzeciego pracodawcy użytkownika, dostaje 20 dni zwolnienia. Pierwsze 6 dni wypłaci mu agencja jako wynagrodzenie chorobowe – tyle zostało do limitu 33 dni. Pozostałe 14 dni to już zasiłek chorobowy z ZUS.

Kiedy nabywasz prawo do świadczenia przy łańcuchu krótkich umów

Prawo do zwolnienia lekarskiego pracownik tymczasowy ma od pierwszego dnia zatrudnienia – lekarz wystawi e-ZLA niezależnie od stażu. Prawo do pieniędzy za ten czas to osobna sprawa: art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy zasiłkowej wymaga 30 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego. Bez tego nie ma ani zasiłku, ani wynagrodzenia chorobowego, bo art. 92 § 3 pkt 2 Kodeksu pracy wprost odbiera je w sytuacjach, w których nie ma prawa do zasiłku.

Ratuje sytuację art. 4 ust. 2: do tych 30 dni wlicza się poprzednie okresy ubezpieczenia chorobowego, jeżeli przerwa między nimi nie przekroczyła 30 dni. Przy pracy tymczasowej to przepis pierwszej potrzeby, bo typowy przebieg to trzy tygodnie zlecenia, dwa tygodnie przerwy i kolejne skierowanie.

Policz, czy masz już wymagane 30 dni

Okres wyczekiwania przy kolejnych umowach z agencją

Wpisz dni. Kalkulator dolicza poprzedni okres, jeżeli przerwa nie przekroczyła 30 dni.

Wpisz 0, jeżeli wcześniej nie podlegałeś ubezpieczeniu chorobowemu.

Narzędzie poglądowe, stan na wrzesień 2026 r. Nie uwzględnia wyjątków z art. 4 ust. 3 ustawy zasiłkowej, przy których świadczenie przysługuje od pierwszego dnia.

Zasady ogólne, w tym pełną listę wyjątków, przy których świadczenie należy się od pierwszego dnia, znajdziesz w tekście o okresie wyczekiwania na zasiłek chorobowy. Mechanikę sklejania stażu przy zmianie płatnika rozpisaliśmy z kolei w artykule o zasiłku po zmianie pracy – tu ich nie powtarzamy.

Uwaga! Wielu pracowników tymczasowych podpisuje z agencją nie umowę o pracę, tylko umowę zlecenia. Ustawa dopuszcza obie formy, ale przy zleceniu ubezpieczenie chorobowe jest dobrowolne, a okres wyczekiwania wydłuża się do 90 dni (art. 4 ust. 1 pkt 2). Sprawdź w umowie, co dokładnie podpisałeś, zanim policzysz cokolwiek dalej.

Czy agencja może wypowiedzieć umowę w czasie zwolnienia

Tu tkwi najczęstsze nieporozumienie w tej branży. Umowa o pracę tymczasową rzeczywiście ma skrócone wypowiedzenia: art. 13 ust. 2 pozwala stronom przewidzieć rozwiązanie za trzydniowym wypowiedzeniem przy umowie do 2 tygodni i za jednotygodniowym przy dłuższej. To bywa czytane jako „agencja może mnie zwolnić w każdej chwili”.

Nie może – w każdym razie nie w czasie zwolnienia. Pracownik tymczasowy jest tu chroniony tak samo jak każdy inny pracownik zatrudniony na podstawie umowy o pracę. Art. 21 ust. 1 ustawy wylicza w zamkniętym katalogu, których przepisów Kodeksu pracy nie stosuje się do takich umów: art. 25¹, art. 30 § 4, art. 38 § 1 i art. 45 § 1. Art. 41 Kodeksu pracy, czyli zakaz wypowiedzenia w czasie usprawiedliwionej nieobecności pracownika, na tej liście nie występuje. Przez art. 5 ustawy stosuje się go więc normalnie. Na czym dokładnie polega ta ochrona i jakie ma wyjątki, wyjaśniamy w tekście o tym, czy pracodawca może zwolnić pracownika na L4.

Zmienia się natomiast to, co dostaniesz, gdy agencja złamie zakaz. Skoro art. 45 § 1 jest wyłączony, nie ma mowy o przywróceniu do pracy – art. 21 ust. 2 daje wyłącznie odszkodowanie, a art. 21 ust. 3 ogranicza je do wynagrodzenia za czas, do upływu którego umowa miała trwać, nie więcej niż za 3 miesiące. Przy umowie na trzy tygodnie realna kwota bywa symboliczna.

Ważne! Od tej reguły jest wyjątek. Art. 21 ust. 4 wyłącza ograniczenie do odszkodowania między innymi wobec pracownicy w ciąży, pracownika w wieku przedemerytalnym z art. 39 Kodeksu pracy oraz osób korzystających z urlopów związanych z rodzicielstwem. W tych przypadkach stosuje się odpowiednio art. 45 Kodeksu pracy, czyli wraca pełny wachlarz roszczeń.

Umowa i tak wygaśnie w terminie – i wtedy zaczyna się zasiłek po ustaniu

Ochrona z art. 41 dotyczy wypowiedzenia, a nie upływu czasu. Art. 18 ust. 1 ustawy jest jednoznaczny: umowa zawarta z pracownikiem tymczasowym rozwiązuje się z upływem ustalonego okresu wykonywania pracy na rzecz danego pracodawcy użytkownika. Zwolnienie lekarskie tego terminu nie przesuwa ani o dzień.

Od dnia następnego jesteś już poza tytułem ubezpieczenia, a świadczenie – jeżeli niezdolność trwa nadal – wypłaca ZUS jako zasiłek po ustaniu zatrudnienia, na własnych, węższych warunkach. Kiedy przysługuje, jak długo i kiedy ZUS odmawia, opisuje osobny artykuł o zasiłku chorobowym po ustaniu zatrudnienia.

Jest jeden wyjątek, o którym warto wiedzieć z wyprzedzeniem. Art. 13 ust. 3 ustawy przewiduje przedłużenie umowy do dnia porodu na zasadach art. 177 § 3 Kodeksu pracy, ale tylko wobec pracownicy tymczasowej mającej łączny co najmniej 2-miesięczny okres skierowania przez daną agencję na podstawie umowy o pracę. Art. 13 ust. 3a wyjaśnia, że te dwa miesiące zbiera się z okresów przypadających w 36 kolejnych miesiącach poprzedzających zawarcie umowy albo od dnia jej zawarcia. Gdy do przedłużenia dojdzie, limit 18 miesięcy pracy u jednego pracodawcy użytkownika przestaje obowiązywać (art. 20 ust. 9).

Dokumenty: świadectwo pracy z agencji obejmuje kilka umów naraz

Do wniosku o zasiłek po ustaniu zatrudnienia potrzebujesz dokumentów od agencji zatrudnienia, a te wydawane są w nietypowym rytmie. Art. 18a ust. 1 nakazuje agencji wydać jedno świadectwo pracy dotyczące łącznego zakończonego okresu zatrudnienia objętego kolejnymi umowami zawartymi w okresie nie dłuższym niż 12 kolejnych miesięcy, z wyszczególnieniem każdego pracodawcy użytkownika i okresów pracy u niego (art. 18a ust. 1a).

W praktyce oznacza to, że po zakończeniu trzytygodniowego skierowania świadectwa możesz nie dostać – agencja czeka na domknięcie dwunastomiesięcznego okresu. Nie jesteś jednak na to skazany: art. 18b ust. 1 pozwala w każdym czasie żądać wydania świadectwa pracy w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy. Jeżeli składasz wniosek do ZUS, złóż takie żądanie od razu, na piśmie.

Najczęstsze pytania

Czy pracownik tymczasowy ma prawo do świadczeń chorobowych?
Tak, na takich samych zasadach co pracownik zatrudniony bezpośrednio. Przesądza o tym art. 5 ustawy: w zakresie nieuregulowanym odmiennie stosuje się przepisy prawa pracy, więc pracownikowi tymczasowemu przysługuje wynagrodzenie chorobowe z art. 92 Kodeksu pracy, a po jego wyczerpaniu zasiłek chorobowy z ZUS.
Kto płaci za L4 pracownika tymczasowego – agencja czy ZUS?
Przez pierwsze 33 dni niezdolności w roku kalendarzowym (14 dni po 50. roku życia) płaci agencja pracy tymczasowej jako pracodawca, w formie wynagrodzenia chorobowego. Od 34. dnia świadczenie przejmuje ZUS. Pracodawca użytkownik nie płaci nic – nie jest Twoim pracodawcą.
Czy po jednym dniu pracy przez agencję można iść na L4?
Zwolnienie lekarskie owszem – lekarz wystawi je niezależnie od stażu, a nieobecność będzie usprawiedliwiona. Płatne będzie dopiero po 30 dniach nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, chyba że doliczysz poprzedni okres ubezpieczenia z przerwą nie dłuższą niż 30 dni albo mieścisz się w wyjątkach z art. 4 ust. 3 ustawy zasiłkowej.
Czy limit 33 dni zeruje się przy skierowaniu do innej firmy?
Nie. Limit jest przypisany do pracodawcy, a pracodawcą pozostaje ta sama agencja niezależnie od tego, do ilu pracodawców użytkowników Cię skierowała. Dni choroby z kolejnych skierowań w tym samym roku kalendarzowym sumują się.
Czy agencja może zwolnić pracownika tymczasowego na zwolnieniu lekarskim?
Nie może wypowiedzieć umowy w czasie usprawiedliwionej nieobecności – art. 21 ust. 1 ustawy nie wyłącza art. 41 Kodeksu pracy. Umowa rozwiąże się natomiast sama z upływem uzgodnionego okresu wykonywania pracy tymczasowej i tego zwolnienie nie blokuje.
Co, jeśli agencja mimo wszystko wypowie umowę w czasie L4?
Wypowiedzenie jest wadliwe, ale roszczenie jest ograniczone: art. 21 ust. 2 i 3 dają wyłącznie odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za czas, do upływu którego umowa miała trwać, najwyżej za 3 miesiące. Przywrócenia do pracy nie ma, bo art. 45 § 1 Kodeksu pracy jest wyłączony. Wyjątki z art. 21 ust. 4 dotyczą m.in. pracownicy w ciąży i osób w wieku przedemerytalnym.
Komu zgłosić zwolnienie – agencji czy firmie, w której pracuję?
Formalnie agencji, bo to ona jest pracodawcą i płatnikiem składek, więc to na jej profil trafia e-ZLA. Pracodawcę użytkownika informuje się dodatkowo, żeby zdjął Cię z grafiku – wynika to z jego roli w organizowaniu pracy z art. 14 ust. 1 ustawy.
Czy praca tymczasowa liczy się do stażu pracy?
Tak. Praca tymczasowa wlicza się do stażu pracy, jeżeli wykonujesz ją na podstawie umowy o pracę z agencją – to normalne zatrudnienie pracownicze, potwierdzane świadectwem pracy z art. 18a. Umowa o pracę tymczasową wlicza się też do emerytury, bo agencja odprowadza pełne składki ZUS. Inaczej wygląda praca tymczasowa świadczona na podstawie umowy prawa cywilnego, której ustawa też dopuszcza i która stażu pracowniczego nie buduje.
Czy mogę żądać świadectwa pracy przed upływem 12 miesięcy?
Tak. Art. 18b ust. 1 pozwala pracownikowi tymczasowemu w każdym czasie żądać wydania świadectwa pracy w związku z rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku pracy. Warto z tego skorzystać, gdy dokument jest potrzebny do wniosku o zasiłek po ustaniu zatrudnienia.

Warto zapamiętać

  • Pracodawcą jest agencja – art. 7 ust. 1 ustawy; pracodawca użytkownik działa tylko w zakresie organizowania pracy (art. 14 ust. 1).
  • 33 dni wynagrodzenia chorobowego liczysz u agencji łącznie, niezależnie od liczby pracodawców użytkowników w danym roku.
  • 30 dni wyczekiwania, ale poprzednie okresy ubezpieczenia doliczają się przy przerwie do 30 dni (art. 4 ust. 2 ustawy zasiłkowej).
  • Art. 41 Kodeksu pracy działa – art. 21 ust. 1 ustawy go nie wyłącza; wyłącza art. 25¹, art. 30 § 4, art. 38 § 1 i art. 45 § 1.
  • Za wadliwe wypowiedzenie tylko odszkodowanie, najwyżej za 3 miesiące (art. 21 ust. 2 i 3), poza wyjątkami z ust. 4.

Podsumowanie

Praca tymczasowa nie odbiera prawa do świadczeń chorobowych – przenosi je pod inny adres i skraca okno, w którym zdążysz z nich skorzystać. Zgłoś zwolnienie agencji tego samego dnia, sprawdź w umowie, czy podpisałeś etat czy zlecenie, i policz staż z doliczeniem poprzednich okresów, zanim uznasz, że nic Ci się nie należy. O odszkodowanie za wadliwe wypowiedzenie możesz walczyć w sądzie, o świadectwo pracy upomnieć się na piśmie – ale daty wygaśnięcia umowy nie przesuniesz żadnym zwolnieniem lekarskim, więc wniosek o zasiłek po ustaniu zatrudnienia przygotuj, zanim ten dzień nadejdzie.

Źródła:

  • Ustawa z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych, art. 5, art. 7 ust. 1, art. 13 ust. 2 i 3, art. 14 ust. 1, art. 18, art. 18a, art. 18b, art. 20, art. 21 (t.j. Dz.U. 2025 poz. 236) – eli.gov.pl
  • Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, art. 41, art. 45, art. 92, art. 177 § 3 (t.j. Dz.U. 2025 poz. 277) – eli.gov.pl
  • Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, art. 4 (t.j. Dz.U. 2026 poz. 854) – eli.gov.pl
  • Zakład Ubezpieczeń Społecznych – zasiłek chorobowy: zus.pl

Stan prawny: wrzesień 2026 r. Ustawa o zatrudnianiu pracowników tymczasowych obowiązuje w brzmieniu tekstu jednolitego z lutego 2025 r.; przy kolejnych zmianach sprawdź przede wszystkim art. 21, bo to on decyduje o zakresie roszczeń pracownika tymczasowego.